'Απ τα κόκαλα βγαλμένη

 

«“Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη” τραγουδούσε ο Σολωμός. Η ιδέα του ήταν αληθινή. Η ελληνική επανάσταση ήταν βγαλμένη από το μεδούλι των κοκάλων των ζωντανών Ελλήνων. Και γι’ αυτό πέτυχε, και γι’ αυτό δεν σταμάτησε και πραγματοποιείται σ’ όλο το 19ο αιώνα, και γι’ αυτό δεν τέλειωσε ακόμη η πραγματοποίησή της.                        Ο σημερινός πόλεμος της πατρίδας μας – δεν είναι υπερβολή να το πούμε – είναι μια συνέχεια της επανάστασης του ’21. Γιατί δεν πρέπει να το ξεχνούμε: κάθε φορά που η φυλή μας γυρίζει προς το λαό, ζητά να φωτιστεί από το λαό, αναμορφώνεται από το λαό, συνεχίζει την παράδοση που μπήκε θριαμβευτικά στη συνείδηση του έθνους με την ελληνική επανάσταση. Ο αγώνας εκείνος ήταν ένα κοινωνικό, πολεμικό και πολιτικό γεγονός. Ήταν συνάμα και ένα πνευματικό γεγονός.»

Αυτά είναι τα "λόγια" του Σεφέρη στο ιστορικό του κείμενο για τον Μακρυγιάννη κάπου στα μέσα του Β' Παγκοσμίου πολέμου.

Όπως ο νομπελίστας ποιητής λοιπόν χαρακτηρίζει με τη γραφή του συνεχιζόμενη την Ελληνική επανάσταση μέχρι και στα χρόνια του, έτσι και στην δική μας εποχή είναι εύκολα αποδεκτό γεγονός η οικειοποίηση αυτής της παραδοχής του.

 Ποιος δεν έχει αναλογιστεί ποτέ σε τι επίπεδο μπορεί να ήταν ο χώρα μας σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές, αν δεν είχαν μεσολαβήσει τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς. Αυτό είναι ένα δείγμα των λεγόμενων του Σεφέρη, η διαρκής επανάσταση για να φτάσει η χώρα στο σημείο που της αξίζει, αυτό βρίσκεται μέσα στον καθένα ζωντανό Έλληνα, βαθιά μέσα στο μεδούλι του.

 Ποιος δεν άκουσε κάτι κακό για την Ελλάδα και δεν σκίρτησε. Ποιος δεν άκουσε κάτι όμορφο και δεν χάρηκε η ψυχή του. Ποιος δεν έφυγε στο εξωτερικό και δεν σκέφτηκε μια στιγμή της κάθε μέρας που πέρασε την πατρίδα.

Ποιος δεν έμεινε πίσω και δεν είπε "θα προσπαθήσω!".

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες κρίσεις οικονομικές, δημοσιονομικές, υγειονομικές κι αν έρθουν οι Έλληνες θα είναι σε αυτό το κομμάτι γης που τους το παρέδωσε ο ίδιος ο θεός, θα είναι εκεί για να συνεχίσουν αυτό που ξεκίνησε πριν 2500 χρόνια τιμώντας τον κάθε ένα που έβαλε το δικό του λιθαράκι σε αυτήν την καταγάλανη ιστορία.

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ 

ΖΗΤΩ ΤΟ 1821  

                                                                   Εκ του ΔΣ του συλλόγου

                                                                             Ο Πρόεδρος 

                                                                   Δημισκίδης Αναστάσιος